GİDİYORUZ

Öykü kuzusuyla 2 haftalığına anneannemize ve dedemize Ankara'ya gidiyoruz.Hoşçakalınnn.İki hafta,kadar blogumuz bizsiz kalacak.

BİRAZ FOTOO

Canım arkadaşım Ahenk bunlar senin için:)))) (Ahenk bu arada benim üniversiten can arkadaşlarımdan; şimdi uzağız birbirimizden, Öykü'nün daha çok fotoğrafını koy demişti geçenlerde) Al bakalım arkadaşım ve uzaktaki diğer eş dost akrabalarım...

DAKİKA 1 ,GOL 1 ( BAKICI SORUNSALI)

Geçen hafta annem gelmişti.Güya Öykü'yü sütten kesicektik işe başlamadan önce.Daha önceden ilk defa kuzenimden duyduğum sarı sabır taşıyla yapacaktık bu işi.İlk gün sabahtan sürdüm memeye.Acı ağızda kalan bi tadı ve hafif kötü bi kokusu var.İlk talebinde Öykü memeyi ağzına aldı suratını buruşturup çekti.Sonra ikincide üçüncüde aynı şeyi yaptı.Dördüncüde memeyi istedi ama ağzını deydirmedi bile bu sefer.Beşincide yine aynı şekilde.Sevindim..Kolay olacak bu iş sandığımdan dedim.Ama velhasıl o iş öyle olmadı.Gece uykusunun iyice bastırmasını bekledim.Uykuya memesiz geçebilsin diye.Ama ne mümkün ne yaptıysak uyutamadık.Ağlama krizlerine girdi.Sallanmak istemedi.Başını yastığa koymak dahi istemedi.Saat 1.30 sularında zar zor uyuyabildi.Ben pes ettim.Vermek istedim memeyi ama bu sefer de o almadı.Gurur yaptı kuzum.Birde bir iki yıkamayla geçmedi tadı belki onunda etkisi vardı almamasının.Uyudu ohhh derken, bir saat geçmeden meme diye ağlayarak birden uyandı uykusundan .Rüyalarına girdi bıdığımın.Verdim yine almadı.Zar zor uyuttum.Bir saat geçmeden yine aynı şekilde uyandı.Yine verdim bu sefer aldı.Benim adeta taşa dönmüş ağrıyan memenin birini birazcık emip tatlı tatlı uyudu.Sabah uyandı.Gündüz bir iki yokladı eliyle ama istemedi.Gündüz hiç vermedim bende.Ama 4 tane azı dişlerinin halini görünce kıyamadım.Geceleri vermeye devam edicem dedim.Şu an gündüz bıraktık ama gece uyurken ve 1-2 kez uyanıp az da olsa emmeye devam ediyoruz.Azılarını bekliyoruz geceyide kesmek için.

Gelelim bakıcı olayına.Komşularımdan birinin arkadaşını karşı komşusu bu bayan.Annem geldiğinde görüşmeye gittik evine.Evi barkı gayet titiz düzenli bir bayandı.Daha önceden 6 yıl bir öğretmen çocuğuna bakmış.O öğretmen bayanlada görüştüm.Herşey iyiydi güzeldi.Anlaştık.Yılbaşından hemen sonra başlamasını istedim.O ise hemen başlamak niyetindeydi ama ısrarcıda olmadı.Dün kendisinden bir telefon aldım.Başka bir iş bulduğunu,orada hemen işe başlayacağını söyledi.Haydaaaaa...Ben o sırada kapattım telefonu.Sinir küpüne dönmüş bir şekilde aradım tekrar.Derdinin hemen başlamak olduğunu söyleseydin bende başlatırdım seni dedim.Nerde kaldı birbirimize verdiğimiz sözler,nerde kaldı prensiplerin dedim.Saydım saydım.Attığın kazık için çok teşekkür ettim kendisine.Burada dile geitremeyeceğim birçok şeyide içimden geçirdim.Allahından bulsun başka da bişey demiyorum.

Zaten aklımda bir sürü soru işareti varken bu konuyla ilgili; ilk bakıcı deneyimiz başlamadan bitti.Şimdi kimseciklere güvenim kalmadı.Birisini daha nerden nasıl bulucam bilmiyorum.Bulamazsam evde oturmaya devam hazirana kadar.Ama sonu yok bu işin yazın yine aynı şeylerle karşı karşıya kalıcam.Bilemiyorum kafam çok karışık.Çok sinirli ve öfkeliyim.

Bu arada Öykü yürüdüğü için ve bu yürüme evresinin ilk bir iki ayı düşme açısından tehlikeli olduğundan hiç oturamıyorum.Öykü'de bu ara bana yapıştı desem yeridir.Babasına dahi gitmiyor.Akşamları bile nefes aldırmıyor.Anneannesine hiç gitmedi desem yeridir.Babaannesine keza yine öyle.Ayvayı yemiş bulunuyorum.Bunalıyorum ara sıra.Sonra bunaldığım için bunlardan ötürü kendimi suçluyorum.Bir garip hal içerisindeyim.