İŞ HAYATINA GERİ DÖNÜŞ

Yaklaşık 1,5 yıl ara verdiğim iş hayatına geri dönüş yapmak bulunmaktayım.İkinci dönem görevlendirildiğim okulda işe başladım.Aslında tam anlamıyla başlayamadım.Nasıl mı? Ben bu şehire geldiğimde herhangi bir okula atamam olmamıştı.İl emrine verilmiştim.Halada depoda beklemekteyim.Yaza kadar merkezde evime 4km kalabalık personeli olan bir okula görevlendirildim.Okula başladığımda herhangi bir ihtiyaçlarının olmadığını öğrendim.Yani bir sınıfım olmayacak sadece gelmeyen öğretmen olursa onların sınıfına girecek ve haftada iki günde nöbet tutacaktım.Başladım bu şekilde.Gidip geliyorum. Şu ana kadar 3 gün derse girdim.Artı ve eksileri var tabiiki.Çok fazla sorumluluğum yok.Ama boş oturmak çok sıkıyor.Bu boş vakitlerde evde yapamadığım  kitap ve  dergi okumaya,internette dolaşmaya vakit ayırabiliyorum.Bu da artılarından.Okulda geçici olduğunuzu bilmek orayı benimseyememenize sebep oluyor ,buda eksisi.Öğlenciyim bu arada.Sabah uyandığında Öykü'nün beni görmesi en azından kahvaltı ve meyve öğünümüzü beraber geçirmemiz açısından öğlenci olmayı ben istedim.Çünkü Öykü hala bakıcısından yemek yemeyi reddediyor.Bu durum çok can sıkıcı olmaya başladı.Ne zamana kadar böyle devam edecek bilmiyorum.Öğlen 12 ye doğru çıkıyorum.Eğer nöbet ve boş ders yoksa 3 gibi çıkıp geliyorum.Nöbet olduğundada 17.10da çıkıyorum.Zaten Öykü'de bu sürenin 2 saatini uykuda geçiriyor.Çoğu çalışan anneye göre şanslıyım kabul ediyorum.

YAŞ 30

Bugün tamı tamına otttuzzzzzzzz yaşındayım dostlar.Aslında şaka gibi ben hala kendimi otuz yaşında hissetmiyorum.Gerçi 30 yaşında insan kendini nasıl hisseder onuda bilmiyorum.20'li yaşlara veda etmek biraz sinir bozucu aslında.Yapacak bişey yok yaşlanıyorum:))Kızımla beraber geçirdiğim ilk doğum günüm.
Bu arada kızımın doğum gününede kaldı 24 gün.Benim ailemin Ankara'da olması sebebiyle ve bayram haftasına geldiği için bir hafta önce kutlamayı planlıyoruz.Aslında günü ne zamansa o zaman kutlamayı istiyordum ben ama söylediğim sebeplerden yapamayacağım sanırım.Evde yapmaya karar verdim.Menü hakkında bir fikrim yok tek bildiğim pastasının "1" şeklinde olacağı.Detayları paylaşırım tekrardan burada sizlerle.

BUGÜN

Bugün kuzuyla gezmeye çıktık.Dün kızıma aldığım pantolonun bir beden küçüğünü değiştirmek ve biraz dolaşıp hava almaktı maksatımız.Kahvaltı sonrası biraz uyudu minişim.Kalkıncada yarım muzunu yedi üzerine memişini emdi sonra doğru dışarı.İlk gittiğimiz mağazanın o şubesinde yokmuş istediğim beden başka bir şubeye yönlendirdiler.Gitsekmi gitmesekmi, uzakmı ,dönüşte Öykü sıkılırmı derken; vardık mağazaya.Bebek çoçuk katını neden giriş kata yapmazlarki anlamış değilim.Koca bebek arabasıyla çantayla nasıl inilip çıkılacaksa oralara.Herkes yanında birileriylemi gidiyor mağazalara? Diğmiii amaa?Herneyse satış görevlisinden kibarca rica ettim.

Ben: Asansör var mı mağazada?

Satış görevlisi: Nemruut bir suratla Yook.

Ben: Peki şu pantolonun 6-9 aylık olanını bana getirebilir misiniz acaba ben çıkamıyorumda arabayla.

SG: Biz yukarı çıkamayız, yasak.(Bu arada bir taraftanda yanımdan uzaklaşmak için yürüyor)."Arabayı şuraya bırakın sizde".

Ben:Sinirler hadsafhaya yükselmiş bir şekilde."Arabayı bıraksam koca bir çanta var onu nasıl bırakayım. alsam çocukla nasıl çıkayım yukarı"

Tabii kime ne benim bu durumumdan.Kendisi o anda gitti yanımdan.

Ben:Sağol beee..

Bende bunun üzerine gidip başka bir görevliye rica ettim aynı şekilde.

SG:Tabii .Ancak beden yoksa aynı pantolonu size geri getirmek durumundayım başka ürünlere bakmanız için sizin bakmanız gerekir.
Ben:Aa tabii yoksa siz geri getirin ben başka şubeden değişim yaparım.

Sonuç: Pantolonu değiştirdim sevgili görevli sayesinde.Ve gidip diğerine "isteyince yapılabiliyormuş demekki teşekkür edrim sizin ilgi alakanıza(!) hanfendi".dedim ve çıktım.

Satış görevlisi var satış görevlisi var.Belki ileride  kendiside anne olup aynı şey başına gelecek.Bazı insanlar empati kurmaktan aciz.Kınıyorum kendisini burdan.Çalışmasın bu tip insanlar böyle işlerde nokta.

Dönüşte koktuğum başıma geldi ve Öykü arabada sıkıldı ve ağladı.Bende kucağıma almak zorunda kaldım.Öykü'yü Arabanın kol kısmına oturtup bir taraftan denge kurup arabayı sürüp bir taraftan kuzuyu taşımak hiç kolay olmadı.Boş bir araba ...Hem Öykü'yü hem arabayı sürebilen herkül bir anne.Arabanın tepesinden millete gülücük saçan Öykü.Komikti sokaklardaki halimiz anlayacağınız.

KIŞT KIŞT BÜTÜN OLUMSUZLUKLAR,KIŞT KIŞ HASTALIKLAR..

Ay var üzerimizde bişeyler.İlk olarak kardeşimin sınavları münasebetiyle İstanbul'a giden annemİN ayağını burkması aradan nerdeyse bir ay geçmasine rağmen hala teklemesi, sonra babam kaldırdığı damacana sayesinde bir bel ağrısına yakalanması ve  dünkü MR sonucuna göre fıtık olduğunu öğrenmemiz.Sonraaa benim boynumun tutulması ,akşam ağrımın tavana vurması ve emzirdiğim için ilaç kullanamamam,sağa sola bir robot edasıyla dönebilmem,yanımda kimsenin olmamasından bebeğime benim bakmak zorunda olmam, kucağıma gelmek istemesine zar zor karşılık verebilmem,uzanamamam,doğrulamamam,binbir güçlükle kuzuyu emzirebilmem,en azından akşam eşim ilgilenir ümidiyle mutluluk duymam, veeee en sonunda onunda grip olduğunu öğrenip YIKILMAM. :(((

CANIM YANIYO

Sabah boynumun ağrısıyla uyandım.Tutulmuş çok fena.Aslında sabah ağrı vardı evet ama gün içinde arttıkça arttı.Kolumu dahi kaldıramaz hale geldim.Yanlış bir hareket yapmaya kalktığımda acısı 10 a katlanıp beni bağırtacak duruma dahi geliyo.Bizim kuzu da fena halde kucakçı olduğundan bugün benim için çok zor geçiyo anlayacağınız.Kucağımada alamadığım için sürekli oynayıp konuşmak durumunda kalıyorum .Doğru düzgün uyumadıda cadı, ki bende biraz uzanıp dinleneyim.Bugün akşam olur mu,bugün biter mi ,sabah uyandığımda acım geçmiş olurmu acaba???

MÜMKÜNSE ERKEKLER TRAFİĞE ÇIKMASIN

Ya anlamıyorum trafiğe çıkınca ne oluyor karşı cinse.Bir sinir, bir asabiyet,bir agresiflik.Düşünsenize trafikte erkeklerin sadece yaya olarak bulunduklarını.Araçlarda sadece bayanlar....Nasıl olurdu sizce?Kurallara uyan,sakin sakin yolunda giden, gerekmedikçe korna kullanmayan,gerekli gereksiz selektör yapmayan,yol verdi vermedi derdi olmayan bayanlar.Bence süper fikir.

KISA KISA

Geçen hafta babamız hasta oldu.Banada bulaşacak gibi oldu, hatta bulaştı ama ben çabuk toparladım kendimi.Babamızınki daha uzun sürdü.Derken bu pazartesi kızımda bir hapşırma bir hapşırma.. Tamam dedim hasta oluyo.Biraz burun akıntısı vardı.Ertesi gün doktora gitsekmi falan derken o gün daha iyiydi kuzum.Bakalım takipteyim şu an, şimdilik iyi gibi.
Cumartesi günü akşam misafirlerimiz vardı.Babamızın iş arkadaşı ve eşiyle beraber güzel bir akşam geçirdik.Pazar sıradan bir gündü.Mothercare indirimi olduğunu duymuştuk bir bakalım diye oraya gittik ama indirimler umduğum gibi değildi ve pek bişey kalmamıştı.Biraz yürüyüşten sonra eve gelip aile boyu bi güzel uyku çektik.
 Bu arada kızım bu sabah yatağında uyanmış oyalanırken  biliçsizde olsa ilk kelimesini söylemiş bulunmakta. Annnnn-nnneee ( 19 Ocak 2011)
29 ocakta Ankara yolcusuyuz kızımla.Bakalım ilk kez beraber yolculuk yapıcaz.İlk kez 1aylıktı Ankara'ya gitmiştik fakat annemde vardı yanımızda.Kuzu da bütün yol boyu beni emdiği için bi sorun çıkmamıştı uçakta.İnşallah bu seferde bi sorun çıkmaz.

OHH.. NİHAYET

Nihayet iki gündür hava düzelmiş durumda Adana'da.Geçen bütün bir hafta yağmur yağdı.Gökyüzü sürekli karanlık  ve  kasvet vericiydi. Haliyle benimde içim sıkıldıkça sıkıldı.Eve kapandık kızımla.Pazar günü eşimi bulmuşken bizi göl kenarına götür kahvaltıya dedim uyanır uyanmaz. Nefes almak istedim biraz.Güneşli ve ılık bir hava vardı.Dışarıda oturup keyfimize keyif kattık.Öykü Hanımda müsade etti bizim kahvaltı yapmamıza. Annesiyle salıncakta sallanırken uyuyuverdi kuzucuk.Bizde rahatça kahvaltımızı yapabildik.

Bugünde hava çok güzel ve güneşliydi.Havayı böyle bulmuşken fırsattan istifade değerlendirelim dedim.Maksat, hem hava almak hemde şu kalan 6 kilodan kurtulmak için biraz hareket.Kızımla iki saat kadar gezdik,annesi biraz alışveriş yaptı, kızı uyudu.Güzel bir gündü.İçim açıldı.Bebek olmadan önce hergün yapabildiğimiz biraz vitrin bakmak,biraz yürümek,alışveriş yapmak şimdi ne kadarda önemli bir hal aldı hayatımda.Beni mutlu etmeye yetti bu gezinti.