Bu süre içine bir İstanbul birde Hatay tatili sıkıştırdık..İki kere okulum değişti.Bu dönem okul okul geziyorum.Hızıma yetişilmiyor.Hala fazla olan o beş kilo verilemedi.
Öykü ise artık bir çocuk.O bebeklik halleri geçti gitti.Çok özlüyorum o hallerini.Sürekli fotoğraflarına bakıyorum.Nasıl değişmiş,nasıl büyümüş.İnanamıyorum..Tabii bu döneminde ayrı güzellikleride yok değil.Ama sanki şu meşhur sendromun çanları çalmaya başlıyor bizim içinde.Garip şeylere acayip bir şekilde ağlıyor ve çığlıklar atıyor sinirden.İstediği illaki yapılacak hanfendinin.Yoktan hayırdan anlamıyor bazı durumlarda.
En önemli gelişmemiz ise artık kızım memesine benimde emzirmeye veda etmiş olmamız.21 ay boyunca dolu dolu emdi kuzum.Ben bu duyguyu bi daha yaşarmıyım bilmem ama içimde garip bi hüzün var..Bu konuyu ayrı bir postta yazacağım daha detaylı olarak..
Kelime hazinesi gelişiyor gün geçtikçe.Bazı kelimeleri sadece biz anlasakta, her söyleneni anlayıp,bir şekilde bize anlatmak istediğini anlatabiliyor.Basit bir iki cümle dışında fazla cümle kurmuyor henüz.Yemek yeme sıkıntımız biraz daha düzelsede devam ediyor.Bu fotolar iki ay öncesinin.Makinede bekleyen fotoları yükleyince güncel fotograflarımızıda ekleyeceğim.
