25 Ağustos tarihinde doğumundan bir gün önce annemle son hazırlıklarımızı yaptıktan sonra dingin huzurlu bir gün geçirmek istiyordum.Hava çok sıcaktı.Klimasız günü geçirmek imkansızdı.Akşam kocişle babaanneni almaya gittik önce hastanede ikram etmek için çikolatanı almaya gittik.O gün korku heyecan pek yoktu bende ama sabaha kadar uyuyamadım.Sabah erkenden kalktım saat 5.30 sularıydı,önce ılık bir duş aldım sonra giyindim hazırdım artık.Saat 6 gibi hastanedeydik.İşlemlerden sonra beni hazırladılar ameliyat önlüğümü giydirdiler, damar yolu açıldı serum takıldı.Sedyeye yatırılıp ameliyat için götürülürken iplerin koptuğu andı,korku heyecan sevinç mutluluk duygularının hepsini bir anda yaşıyordum.annemle kocişle vedalaştım.Artık ameliyathanedeydim.Bir sürü insan vardı buz gibiydi.Anestezi uzmanı geldi."korkuyor musun" dedi ,ağlayarak evet bile diyemeden kafamı salladım.Endişeli bir şekilde uyuşamazsam ne olacağını sordum.Uyuturuz biz o zaman merak etme sen dedi ve blimden bir iğne yaptı.Canım hiç acımamıştı.O anda bacaklarıma doğru inen bir sıcaklık hissettim ve artık bacaklarımı hissetmiyordum.Doktorum geldi ve önüme bir perde gerildi fakat tepemdeki ışığın kenarından ameliyat yerini görebiliyordum başımı yana çevirdim hemen görmemek için.Dotorun neşteriyle kesi yaptığını hissediyordum ama acı yoktu değişik bir duyguydu o sırada ben fazla panikledim sanırımki kısa bir süre beni uyuttular.Doğum anını görebilmeyi çok istememe rağmen görememiştim bebişimin ilk çıkışını.Uyandığımda her şey bitmişti.Yan tarafta seni giydiriyorlardı.Sen bana bakıyordun.Gözlerimin içine içine baktığını gördüğümde duygularıma hakim olamamıştım.Çok güzeldin,karşımda pespembe bir kız vardı.Hemen yanıma getirdiler seni.Kokunu içime çeke çeke odamıza doğru yol aldık beraber.Herkes bizi bekliyordu.Baban, anneannen ,deden, babaannenle tanıştın ilk kez orda.Odanıza geldiğimizde 7.50 ydi.50 dakikada herşey bitmiş biz odamızdaydık.2970 gr 49 cm lik minik bir melek dahil olmuştu hayatımıza.Artık 3 kişilik tam bir aile olmuştuk.
Emzirmek için seni bana verdiklerinde iki tecrübesiz becerememiştik bu işi.O gece biraz mamayla idare ettin annende süt olmadığı için kuşum.O gün bütün gün uyuduktan sonra gece bizde tam dinleniriz derken annemle senin ciyaklamalarınla sabahı etmiştik.Ertesi gün eve geldiğimizde hala beceremiyordun emmeyi bense seni doyuramıyor olmanın azabıyla üzülüyordum.Birkaç gün sonra sütüm gelmişti.Slikon başlıkla bu işi birazda olsa çözmüştük.Tam anlamıyla beni emmeyi becermen 1 ayımızı almıştı.Günlerimiz seninle çok güzel geçiyordu.Bende ağrılarımı unutmuştum iyice.Sezeryanın çok korkulacak birşey olmadığını burdan beni okuyacaklarada ilan etmiş olayım.Tabii biraz ağrılı sancılı olsada dayanılmayacak bir işlem değil.Sonundaki mucize için herşeye değer.
