ONDAN BUNDAN ŞUNDAN,ÖYKÜ'DEN BENDEN BİZDEN

Şu sıralar ihmal ediyorum blogumu farkındayım.Bizde durumlar aynı.Adana hala çok sıcak, çıkamıyoruz fazla Öykü'yle.Kuzu 12,5 aylık oldu bile.Yürümüyoruz hala.Bu hafta sonu yine Ankara yolcusuyuz. 2 haftalığına annene ve dedemize gidiyoruz eşimin 2 haftalık bir iş seyahatinden ötürü kalmayalım yalnız dedik ve aldık biletlerimizi.Lakin dönüşü ayarlamadım henüz.Çünkü Öykü evden başka bir yere gittiğimizde ağzına lokma koymuyor.Geçen bayram 3 gün lokma yemedi desem yeridir.Burçlardan fazla anlamam ama başak burcu bebekleri ortam değişikliğini sevmezlermiş,alışık olduğu ortamdan çıkınca düzenleri alt üst olurmuş.Bakalım yine aynı şey olursa dönüp gelicez paşa paşa evimize.Ama bu böyle nereye kadar gidecek.Mama sandalyesi alırsam belki işe yarar diye düşünüyorum.Öyle olmasını istiyorum.Çünkü erken dönmek istemiyorum.Biraz gezip tozalım kuzu sosyalleşsin istiyorum.Burda hep evde, hep benimle.Bende biraz arkadaşlarımla akrabalarımla falan görüşmek istiyorum.Eskiden, gençken annemler biryerlere eş dost akrabaya giderken hiç sevmezdim onlarla gitmeyi evde yalnız kalmayı tercih ederdim genelde.Ama şimdi insan büyüdükçe nasılda arıyor eş dost akrabayı.Ya da böyle uzakta ve yalnız ve çalışmıyor olunca mı arıyor bilemiyorum ama ben özlüyorum.
Geçenlerde Öykü'yü parka götürdük eşimle.Önceden salıncaktan pek haz etmeyen kızım bu sefer inmek istemedi.Büyüdüğünün bir kanıtı da bu olsa gerek.Şu sıralar acayip şımarık.Hareketlerini mimiklerini bir görmeniz lazım, kendisini arkaya ata ata yalandan gülmeler,elini ağzına kapatıp öksürük numaraları, istediği yapılmayınca ya da kızılınca bize bağırıp çağırmalar,sinirlenmeler,tepinmeler...Off off akıllara zarar.
Ahh unutmadan geçtiğimiz pazar aklım çıkıyordu yerinden desem yeridir.Öykü uykudan uyanınca yemeğini yedireyim dedim.Taze fasülyeyi ezdim bir güzel blendırla.Severek yemişti daha önceden.Yine yedi kuzum, ama son iki üç lokma kalmıştı ki birden öksürüp öğürdü ve tüm yemeği kustu.Kusma ama nasıl bir kusma ağızdan burundan çıkarıyor.İlk defa kustuğu için o da bi taraftan kusuyor bi taraftan ağlıyor ikisi bir arada olduğu için nefes alırken zorlanıyor,Koştuk banyoya ama boğazı tahriş olduğu için ve boğazını tam temizleyemediği için bir taraftanda ağladığı için bir türlü kendine gelemedi.Çok ama çok korktuk eşimle.Yüzünü falan yıkasamda boğazını temizlemesi lazım su veriyorum ağlamaktan ve öksürmekten içemiyor.Hemen meme verdim.Emdikçe sakinleşti,süt de boğazını temizledi kuzumun atlattık çok şükür.Korkumdan yatana kadar meme dışında bişey veremedim o gün.
Şu sıralar nihayett benim azıcık desteğimle oturduğu yerden koltuktan tutunup ayağa kalkmaya çalıştı.Playskool ilk arabam aldık ama beceremiyor hala,tutunup yürümek ya da ayakta durmak dışında herşeyiyle oynuyor.Suya "duu" demeye başladı.Çok şeker söylüyor.
Bir ara benim adımı söylüyodu sıkça bua ara söylemez oldu."de-daaaa" annen kurban olsun o diline.
Anne baba hala yok.Çiş yaptınmı kızım deyince"cişş" deyip bezini tutuyor.
Cıısss kızım dokunma ona deyince "cısss" deyip yine de dokunuyor,hem de atılarak kucaklayarak falan yanii.
Köpeğin napıyor kızım deyince"haaa haaa" diyor.
Deden naptı kızım? "Kııııııı" diyor.( Babamın boğazına su kaçınca öksürüp boğazının gıcığını gidermek için böyle bi ses çıkarmıştı)
Şu sıra hayvanlara ilgisi var.Çocuklara bayılıyor.İşte kuzunun son hali.Anneciğine yardım ederken :))

YAŞ 30

Bugün tamı tamına otttuzzzzzzzz yaşındayım dostlar.Aslında şaka gibi ben hala kendimi otuz yaşında hissetmiyorum.Gerçi 30 yaşında insan kendini nasıl hisseder onuda bilmiyorum.20'li yaşlara veda etmek biraz sinir bozucu aslında.Yapacak bişey yok yaşlanıyorum:))Kızımla beraber geçirdiğim ilk doğum günüm.
Bu arada kızımın doğum gününede kaldı 24 gün.Benim ailemin Ankara'da olması sebebiyle ve bayram haftasına geldiği için bir hafta önce kutlamayı planlıyoruz.Aslında günü ne zamansa o zaman kutlamayı istiyordum ben ama söylediğim sebeplerden yapamayacağım sanırım.Evde yapmaya karar verdim.Menü hakkında bir fikrim yok tek bildiğim pastasının "1" şeklinde olacağı.Detayları paylaşırım tekrardan burada sizlerle.

DEĞİŞİM ZAMANI

Birkaç zamandır aklımda olan saçlarımı kestirme fikrini dün uygulamak üzere kuzuyla Ziyapaşa yollarına düştük.Sabah kahvaltıdan sonra biraz bekledim acaba Öykü uyurmu diye ama küçük bir şekerleme ardından uyumayacağını bildiğim için saat 11 sularında çıktık evden trafik fazla artmadan gidip gelelim diye.Aslında orada pusetinde ne kadar duracağı konusunda endişelerim vardı ama onu düşün bunu düşün nereye kadar.O zaman benim işler kalıyor; olmuyorr..İlk kez gidecektim bu kuaföre.Gözümü kararttım bir kere.Çok sıkılmıştım kendimden. Henüz Adana da kendime bir kuaför edinmemişken www.akademimakas.com burayı buldum. Velhasıll saçlarımı kestirdim ve beğendim,memnun kaldım çalışanlardan, ortamdan. Bu arada Öykü Hanım biraz kendi kendine oynadıktan sonra sıkıldı pusetinde durmaktan ve bir o çalışan gelip oynatıyo bir diğeri derken alındı kucağa hanfendi ve erdi muradına.Tabii bende:)) Sırada boya var.Öykü kuzu emdiği için ertelemiştim bu fikri aslında ama baktım olmayacak.Aralardan sırıtan beyazları gördükçe hoşlanmıyorum kendilerinden, onlarla barışık yaşayamayacağımı anladım dün.En kısa zamanda bu fikride faaliyete geçireceğim.

Bu arada Kuzunun ikinci dişide pırtlamışş )  Gece uykusundaki bozukluğun nedeni budur diye tahmin ediyor en en en kısa zamanda düzelmesini temenni ediyorum ennnn içten dileklerimle:))  19 MART

CANIM YANIYO

Sabah boynumun ağrısıyla uyandım.Tutulmuş çok fena.Aslında sabah ağrı vardı evet ama gün içinde arttıkça arttı.Kolumu dahi kaldıramaz hale geldim.Yanlış bir hareket yapmaya kalktığımda acısı 10 a katlanıp beni bağırtacak duruma dahi geliyo.Bizim kuzu da fena halde kucakçı olduğundan bugün benim için çok zor geçiyo anlayacağınız.Kucağımada alamadığım için sürekli oynayıp konuşmak durumunda kalıyorum .Doğru düzgün uyumadıda cadı, ki bende biraz uzanıp dinleneyim.Bugün akşam olur mu,bugün biter mi ,sabah uyandığımda acım geçmiş olurmu acaba???

KARNE VEREMEYEN BEN

Malumunuz ben deniz öğretmenim.Sınıf Öğretmeni.Bu sene ise öğrencisi olmayan bir öğretmenlik yapıyorum.Geçen yaz kocişin işi nedeniyle şehir değiştirmiştik.Topladık pılı pırtıyı göçtük Adana'ya.Dolayısıyla tayin istemek zorunda kalıp öğrencilerimden ayrılmıştım.Bu arada da hamileydim,doğum yaz sonua denk geldiği için öğrencilerim bu sene beraber olamayacağımızı biliyorlardı.Ama bunun geçici olduğunu düşünüyorlardı.Onlara tayin isteyeceğimi söylememiştim, söyleyememiştim.Birinci sınıftan beri benle beraberlerdi.En son 18 haziranda verdim karnelerini.Bugün yine karne aldı ÇAYKIŞLA TEV ESAT EGESOY BEDİA BAŞGÖZ İÖO 3/A sınıfındaki o minikler.Bir fark vardı, benim elimden değil başka bir öğretmenden.Yeni öğretmenlerinden.Bu sene ise benim öğrencilerim yok, iyi tatiller öğretmenim diyen,sizi özleyeceğiz diyen öğrencilerim yok.

İyi tatiller büyük kuzular hepinize

Mutsuzmuyum? Asla..Bu sene bu arayı vermeme neden olan,bana çok ama çok ihtiyacı olan bir kuzum var.Eylülde de işe başlayıp kuzuyu bırakmanın hüznüyle yazarım artık.:( İşte Hayatt....