14 Nisan 2011 Perşembe

BUGÜN

Bugün kuzuyla gezmeye çıktık.Dün kızıma aldığım pantolonun bir beden küçüğünü değiştirmek ve biraz dolaşıp hava almaktı maksatımız.Kahvaltı sonrası biraz uyudu minişim.Kalkıncada yarım muzunu yedi üzerine memişini emdi sonra doğru dışarı.İlk gittiğimiz mağazanın o şubesinde yokmuş istediğim beden başka bir şubeye yönlendirdiler.Gitsekmi gitmesekmi, uzakmı ,dönüşte Öykü sıkılırmı derken; vardık mağazaya.Bebek çoçuk katını neden giriş kata yapmazlarki anlamış değilim.Koca bebek arabasıyla çantayla nasıl inilip çıkılacaksa oralara.Herkes yanında birileriylemi gidiyor mağazalara? Diğmiii amaa?Herneyse satış görevlisinden kibarca rica ettim.
Ben: Asansör var mı mağazada?
Satış görevlisi: Nemruut bir suratla Yook.
Ben: Peki şu pantolonun 6-9 aylık olanını bana getirebilir misiniz acaba ben çıkamıyorumda arabayla.
SG: Biz yukarı çıkamayız, yasak.(Bu arada bir taraftanda yanımdan uzaklaşmak için yürüyor)."Arabayı şuraya bırakın sizde".
Ben:Sinirler hadsafhaya yükselmiş bir şekilde."Arabayı bıraksam koca bir çanta var onu nasıl bırakayım. alsam çocukla nasıl çıkayım yukarı"
Tabii kime ne benim bu durumumdan.Kendisi o anda gitti yanımdan.
Ben:Sağol beee..

Bende bunun üzerine gidip başka bir görevliye rica ettim aynı şekilde.
SG:Tabii .Ancak beden yoksa aynı pantolonu size geri getirmek durumundayım başka ürünlere bakmanız için sizin bakmanız gerekir.
Ben:Aa tabii yoksa siz geri getirin ben başka şubeden değişim yaparım.
Sonuç: Pantolonu değiştirdim sevgili görevli sayesinde.Ve gidip diğerine "isteyince yapılabiliyormuş demekki teşekkür edrim sizin ilgi alakanıza(!) hanfendi".dedim ve çıktım.

Satış görevlisi var satış görevlisi var.Belki ileride  kendiside anne olup aynı şey başına gelecek.Bazı insanlar empati kurmaktan aciz.Kınıyorum kendisini burdan.Çalışmasın bu tip insanlar böyle işlerde nokta.

Dönüşte koktuğum başıma geldi ve Öykü arabada sıkıldı ve ağladı.Bende kucağıma almak zorunda kaldım.Öykü'yü Arabanın kol kısmına oturtup bir taraftan denge kurup arabayı sürüp bir taraftan kuzuyu taşımak hiç kolay olmadı.Boş bir araba ...Hem Öykü'yü hem arabayı sürebilen herkül bir anne.Arabanın tepesinden millete gülücük saçan Öykü.Komikti sokaklardaki halimiz anlayacağınız.

1 yorum:

  1. Bence de öyleleri satış görevlisi olmamalı. İnsanın alış veriş isteğini bir anda yerle bir ediyorlar. Kucak isteme durumu bizde de sık oluyor. Şimdilerde kendisi kucaktayken arabasını kendisi sürmek istiyor. Öyle taşımak daha bir zor. :)

    YanıtlaSil