Daha öncede yazmıştım burda Öykü'ye bakıcı aradığımızı.En son şirkete başvurmuştum.Ordanda istediğimiz birisini bulamamıştık.Tanıdık vasıtasıyla birisiyle daha görüşeceğimizi yazmıştım geçen yazımda.Görüştük,anlaştık,oldu.Pazartesi işe başladı teyzemiz.1 ay boyunca bende evdeyim.Bu arada alıştırmaya çalışıcaz Öykü Hanımı.Ben varken herşey yolunda ama hala yemeğini ben yediriyorum, bezini ben değiştiriyorum.Reddediyor Öykü.Sinirleniyor,ağlıyor.Ama onun dışında iyiler.Kolay değil tabii.16 ay boyunca bu işleri yapan kişinin bir anda değişmesi.Ben tuvalet için ayrılsam bile yanından bir anda kalkıp "anne anne" diye aranıp ağlıyor.Çok gerildim.Nasıl alışacak bu kız bu duruma.Bugün ilk kez 1 saat dışarı çıktım.Korktuğumuz gibi olmadı şimdilik.Bu süre uzayınca naparız bilmem.Şu yedirme işinide hallettikmi tamamdır.Bizde durum budur..Dua edin bize.Çabucak alışsın kuzum duruma.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder